E come farfalla leggera
entrava, spargendo bellezza.
E si fjuturez e le
vej mbë qish e bënej hje.
Luminoso, ridente mattino di una domenica. Per strada, un deserto. Non gioia nel cuore, ma angoscia. Una fanciulla cercavo, non la trovavo mai bella e il cuore gemeva deluso, affannato. E invece che gioia vedere lei giungere a un tratto. Passava e la piazza s’empiva di luce, chini, pudichi lucevano gli occhi e come farfalla leggera entrava, spargendo bellezza.
Ishë një e diel menat dritëmadhe, gazëgjat: dolla jasht e s'ish njerì, kisha angime e jo gëzì. E një vashez u kërkonja, po hadhjarez u s'e çonja. e kjo zëmer sherëtonej, se ngë gjënej çë kërkonej. Po kjo zëmer u gëzua kur një vashez u buthtua. Kur te sheshi ajo vo shkonej i tër sheshi dritësonej, llambarisjin ata si çë së ruajin ndonjerì e si fjuturez e le vej mbë qish e bënej hje.