Voci di gioia innalzate, fanciulle, intanto che lavate nel ruscello.
Ju te lumi, kopila, shqëndet lani tue ngrëjtur zanë lart pjot me hadhì.
Conservate il piacere che v’inonda, mentre in terra la vita già s’invola. Neve e nebbia verrà, pioggia e tempesta, e s’aprirà, non atteso, il sepolcro. Tutto ha fine quaggiù e non rimane né ricordo né affanno né speranza nel vortice dei vuoti desideri.
Oreksin çë ju mbiten mban’je mir, se gjella fjuturore iken mbi dhe. Vinjin mjegulla, shi, bor e trupì dhe hapet varri çë ni s’ kini nxe. Gjith merr fund ktu mbi dhe e nëng qëndron më ndonj kultim o shpres o llaftarì nd’ atë çë dishiromi te ki mot.